Strona Dyskusja Tekst źródłowy Historia i autorzy

Rozstrzygnięcia fabularne

Przy rozstrzygnięciach fabularnych najważniejszym czynnikiem branym pod uwagę jest sensowność prowadzonych akcji oraz ich opis (nie chodzi o ilość tekstu, tylko jakość), a także wykorzystywanie możliwości swojej rasy i klasy.

Istnieje jednak kilka aspektów, które są brane pod uwagę jako LEKKA PRZEWAGA przy rozstrzyganiu:
a) Fabularny poziom doświadczenia
b) Czas grania daną postacią - uwaga: nie chodzi o wiek konta, tylko ilość dni spędzonych przy danym bohaterze. Wynika to z prostego faktu, że taka postać o wiele więcej doświadczyła i ugrała - jest zatem lepiej przygotowana na różne sytuacje. Należy jednak ten aspekt brać pod uwagę tylko wtedy, kiedy ktoś góruje czasem gry w stopniu większym, a nie np. jednym dniem. Dla wygody wszystkich niegłupim obyczajem byłoby wpisywanie w profil daty, kiedy zaczęto grać danym bohaterem.
c) Korzystanie z fabularnie zdobytych przedmiotów
d) Mechanika - wyższy poziom mechaniczny zapewnia lekką przewagę przy rozstrzygnięciach pokrewnych z mechaniczną klasą postaci. W przypadku wojownika będzie się to zatem tyczyć walki, w przypadku rzemieślnika sukcesu w danej dziedzinie.

Dodatkowo, mechanika ma wpływ na cechy fabularne postaci - jest to prosty system, bazujący na posągach.
Figurowanie w posągu cechy daje podstawy, by uważać swą postać za NIEPRZECIĘTNĄ JAK NA MOŻLIWOŚCI SWEJ RASY w danej dziedzinie. Z kolei zajmowanie pierwszego miejsca oznacza ewenement - jak na możliwości swej rasy (kluczowe stwierdzenie). Podobnie jak reszta poruszonych tu spraw, funkcjonuje to na zasadzie lekkiej przewagi, nieco sytuacyjnej.

Przykładowo postać lykanina (rasy bazującej na sile i wytrzymałości) zajmuje pierwsze miejsce w posągu szybkości. Oznacza to, że zachowując przeciętną lykańską siłę i wytrzymałość, jest on niezwykle szybki jak na uwarunkowania tej rasy - ale nie jest tak szybki jak wampir zajmujący miejsce tuż pod nim (gdyż to jest rasa bazująca na szybkości i zręczności). Natomiast lykanin zajmujący pierwsze miejsce w posągu siły może uważać się za niezwykle silnego nawet wśród swoich pobratymców.
Takie rozróżnienie obowiązuje przy sile i wytrzymałości (które są domeną lykan i lykarvisów) oraz szybkości i zręczności (domena wampirów i dhampirów). Pozostałe cechy traktowane są już na równi (np. rzemieślnicze czy bojowe umiejętności).

Jeśli chodzi o sytuacje, w których ktoś ma posąg dziedziny, którą fabularnie się nie zajmuje (albo jest to dla niego jakaś marginalna sprawa), przykładowo: fabularnie mamy postać walczącą mieczem. Mechanicznie zaś używamy łuku i nabijamy umiejętność strzelectwa.
W takim wypadku rozstrzygnięcie jest proste: fabuła stoi ponad mechaniką. Jeśli zachodzi sprzeczność między tymi dwoma aspektami, uznawana jest tylko fabularna część, a mechaniczny posąg ignorowany (nie będzie zatem dawać tej "lekkiej przewagi").

Mechanika, zapewniając ową lekką przewagę, ma stanowić PRZEDŁUŻENIE fabuły, aby być uznawana przy rozstrzygnięciach. W innych wypadkach jest tylko czystą mechaniką. Obecność w posągu jest ignorowana, jeśli ktoś w danej dziedzinie zabłąkał się przypadkowo (mając np. 0.01 danej, mało popularnej umiejki).

Klasa wojownika i nikczemnika jest mocniejsza w bezpośredniej walce od rzemieślnika, innowatora czy mistyka.